Beznadziejnymi myślami próbuję zamieść problem pod dywan, ale brakuje miejsca. Kiedyś musiał przyjść czas, żeby stawić czoła. Tylko czemu tak niespodziewanie? A co ja gadam, spodziewałam się tego od przeszło dwóch lat.
Patrzenie boli.
czwartek, 23 sierpnia 2012
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
0 komentarze:
Prześlij komentarz